


1 را قدر بدانیم که قدر ما در غدیر است


با سلام ضمن تبریک عید خجسته ی غدیر خم خدمت شما عزیزان مطالعه ی مطلب ذیل در این رابطه مفید می باشد
آنچه دانستن آن بيش از هر چيز ضرورت دارد اين است كه:
روز هيجدهم ماه ذي حجه در تاريخ اسلام، عيد خدايي بزرگ مي باشد،
نام آن در ميان آسمانيان «روز عهد معهود» و در ميان مردم زمين«روز ميثاق مأخوذ» است.
همه پيامبران 18 ذي حجه را عيد خود
مي دانستند،(1).
در همين 18 ذي حجه است كه خداوند حضرت ابراهيم (ع) از نجات نمرود نجات بافت و آن حضرت به شكرانه رهايي از آتش،
آن روز را روزه گرفت،(2).
اين روز، روز شيث پيامبر، روز ادريس پيامبر، روز يوشع پيامبرو روز شمعون پيامبر(علي نبينا وآله و عليهم السلام )) است،(3).
ابن عباس مي گويد:
روز 18 ذي حجه {كه روز نصب حضرت علي (عليه السلام) }به امامت است
پنج عيد با هم جمع شده بودند: جمعه، عيد غدير، عيد يهوديان ، عید مسيحيان و عيد زرتشتيان،(4).
شيخ عباس قمي مي گويد: عيد غدير، عيدالله الاكبر وعظيم ترين اعياد است. در مانند اين روز حضرت موسي(ع) بر ساحران پيروز گرديد، آتش بر ابراهيم (ع) خنك و سالم شد،
حضرت موسي(ع)، يوشع را وصي خود ساخت،
حضرت عيسي(ع) شمعون را وصي خود كرد،
حضرت سليمان(ع) مردم را به جانشيني آصف بن برخيا به گواهي فرا خواند وحضرت محمد (صل الله عليه وآله) بين مسلمانان «عقد اخوت»
برقرار كرد،(5).
غدير خم در بين مكه و مدينه در جايي به نام «جحفه» قرار دارد.
اينجا منطقه اي بود كه «وبا» در آن بسيار بود و مردم نمي توانستند زياد در آنجا بمانند،(6).
در اين منطقه حادثه معروف و مشهوري اتفاق نيفتاده است چون جاي مناسبي براي زندگي نبود ولي احتمال مي دهیم که حضرت ابراهیم (ع)را در همين منطقه به آتش انداختند
زيرا كه حضرت ابراهيم(ع) در «اور» متولد شد و تا قبل از هجرت به شام در همين منطقه ها بود و به اطراف «اور» رفت و آمد داشت.
منابع :
(1) (بحارالانوار، بيروت، ج 95، ص 303 و 321)
(2) (همان، ص 323)
(3) (همان، ج 37، ص 164)
(4) (همان ج 37، ص 156)
(5) (مفاتيح الجنان، ص 502 به بعد، چاپ دفتر نشر فرهنگ اسلامي، 1374، در باب اعمال شب و روز غدير، با ترجمه مصباح زاده)
(6) (مجمع البحرين)

برچسب:
نویسنده: مهتاب ابراهیمی